Evan

มาพูดคุยกันสบายๆยามบ่ายดีกว่าครับ (สำเนียงเหมือน DJ) นี่ก็ล่วงเดือนพฤษภาคมเข้าไปแล้ว อากาศยังร้อนตับแตกยังกะกลางเดือนเมษา หอพักน้าชายที่ผมย้ายมาสิงสู่ด้วยก็ยังไม่มีแอร์

โอ้..คุณคิดเอาเถอะว่ามันทรมานแค่ไหน ผมเปิดพัดลมเบอร์สามแล้วมันยังเอาไม่อยู่เลย ตื่นมากะแต่9โมงเช้าเพราะอากาศร้อนมากๆ

แต่พอคิดๆดูแล้ว หน้าร้อนเองก็มีเอกลักษณ์ของมันนะครับสำหรับคนอื่นเป็นยังไงไม่รู้ล่ะ สำหรับผมมีเรื่องที่มากับหน้าร้อนและจัดเป็นเอกลักษณ์ของหน้าร้อนอยู่หลายอย่างเหมือนกัน

ด.ช. อีวาน ไอแซ็ค
ป. 4/5 เลขที่ 10

เรียงความเรื่อง สิ่งมหัดสะจันที่มากับหน้าหล่อนร้อนของกูฉัน

๑. ทะเล

ทะเลมีมะพร้าวทิงนองนอย มีแหม่มสาวอกกลม มีปูลมหนีบนิ้วตีน ..แล้วมันเกี่ยวกับหน้าร้อนยังไง นั่นสิ ทำไมหน้าร้อนต้องคู่กับทะเลผมไม่เข้าใจ จริงๆถ้าจะไปเที่ยวผมว่าภูเขาน่าจะเย็นกว่าด้วยซ้ำ ไปทะเลนอกจากโดนแดดเผาเกรียมๆแล้วยังโดนหน้าอกสาวฝรั่งเผาใจให้ละลายอีก อ๊าย~ มาว่ากันถึงความเป็นจริง จะไปทะเลทั้งทีเราก็ต้องดูเงินครับ เพราะค่ากินค่าอยู่แพงเหลือเกิน T~T Guest House คืนละสามร้อยมันไม่มีแอร์ หรือต่อให้มี คนไทยก็ไม่นิยมไปพักกัน เราเข้าไปพักนอกจากจะดูกระแดะเหมือนเป็นแมงดามาหาแหม่มสาวหรือสาวไทยมาหาผัวฝรั่งแล้ว ยังดูแปลกแยกอีกตะหาก โรงแรมดีๆก็แพงเหลือกิน

ผมว่าจะลองเปลี่ยนลุคดูโดยไปเที่ยวทะเลหน้ามรสุม คนไม่เยอะ อากาศเย็นสบาย แดดไม่เผาด้วยนะเออ แต่ถ้าเจอศพผมลอยอืดมาติดอ่าวไทยก็ช่วยกรวดน้ำไปให้ด้วยละกันครับ

๒. สงกรานต์

หน้าร้อนต้องมีสงกรานต์ สงกรานต์อยู่ในหน้าร้อน เป็นประเพณีไทยที่มีสีสันที่สุดครับ ผมชอบมากๆเพราะเป็นเทศกาลที่ทุกคนมีความสุข ไปไหนคนก็ยิ้ม ได้สาดน้ำใส่คนที่ไม่รู้จัก สะใจ เหมือนได้ระบายอารมณ์ ยิ่งถ้าใช้น้ำแข็งจะยิ่งสนุกสาดทีคนสะดุ้งที โดนสาดทีเราก็สะดุ้งมั่ง

ผมเคยลองเอาน้ำที่เขาใช้ปรุงแต่งกลิ่นขนมเค้ก (เคยเห็นไหมครับ ขวดเล็กๆ ราคาราวๆ10บาท)มาผสมกับน้ำ ตอนนั้นใช้กลิ่นกล้วยหอม สาดทีกล้วยหอมมาทั้งหวีเลย~ เสียดายตอนนี้ก๊วนที่เคยเล่นแผลงๆแบบนั้นแยกย้ายกันไปแล้ว จะเอาทำก็ได้นะครับ ไม่เสียหาย อย่าไปเอากลิ่นแปลกๆอย่างกลิ่นสะตอมาก็พอ

สงกรานต์นอกจากจะเปลืองเสื้อผ้าแล้วยังเปลืองตัวด้วย T[]T ใครเถียงว่าผู้หญิงเท่านั้นที่โดนแต๊ะอั๋งน่ะไม่เจร๊งง กระเทยเดินตรึมๆแล้วชายหนุ่มอย่างผมจะไปไหนพ้น

๓. ทุเรียน

การเอาทุเรียนไปวางไว้ในห้องที่ปิดทึบและอบอ้าวๆเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง สามารถทำให้คนอร่อยเหาะและอ้วกแตกได้ในเวลาเดียวกันแต่ส่วนตัวผมชอบทุเรียน ทุเรียนเป็นผลไม้ที่กินหน้าร้อนดีมากๆเพราะราคาถูก แต่ทุเรียนก็กลายเป็นปลาร้าได้ถ้าทิ้งมันไว้นานๆ

ทุเรียนมีประโยชน์ในการเป็นน้ำหอมกลิ่นติดทนนานยิ่งกว่าน้ำยาปรับผ้านุ่ม ถ้าคุณอยากดับกลิ่นในตู้เย็นให้เอาทุเรียนไปแช่ กลิ่นทุเรียนจะกลบกลิ่นอื่นๆและจะอยู่อย่างนั้นไปอีกราวๆ2สัปดาห์(จริงๆไม่แนะนำ เพราะพอกลิ่นๆอื่นๆมาผสมกับกลิ่นทุเรียน ตู้เย็นจะมีกลิ่นเหมือนโลงเก็บศพ) เปลือกทุเรียนแต่ก่อนบ้านนอกเขาจะเอาไปวางไว้ตามรั้ว กันขโมยเดินผ่าน แม่ค้านิยมใช้ทุเรียนเป็นอาวุธตบตีกัน

น่าเสียดายผมแบกทุเรียนทั้งลูกไปแบ่งเพื่อนๆกินที่คณะไม่ได้

๔. พัดลมเบอร์สาม

แอร์ไม่ต้องไปพูดถึง เพราะแค่คุณติดแอร์มันก็เย็นให้ แต่ถ้ามีพัดลมในหน้าร้อนแล้วใครไม่เปิดเบอร์สามผมนับถือเลย จริงๆอยากทำเรื่องเสนอสหประชาชาติพัดลมให้มีถึงเบอร์แปด จะเปิดมันให้บ้านกระจายเลยคอยดู ทุกวันนี้ผมกำลังทรมานจากการถูกพัดลมเป่าหัวกระจุย และสงสารNotebook ตัวเองที่ร้อนฉ่า ทั้งๆที่มีแท่นรองพัดลมช่วยเป่าแล้วก็เอาไม่อยู่ (จับดูแท่นร้อนจี๋เลย) อยากภาวนาให้บ้านมีแอร์เร็วๆ

๕. ห้างสรรพสินค้า

มันมาคู่กับคนที่บ้านไม่มีแอร์น่ะแหละครับ เพราะมันเป็นที่ๆเราสามารถหาแอร์ฟรีได้ (หรือไม่ฟรีก็ไม่รู้ ถ้าไปนั่งในร้านฟาสต์ฟู้ดที่ไหนสักแห่ง) แต่เชื่อเถอะว่าใครๆก็คิดแบบนี้ ห้างสรรพสินค้าในหน้าร้อนจึงเต็มไปด้วยคนทำให้รู้สึกอึดอัดแทนที่จะโล่งสบาย อย่างสยามพารากอนนะครับ กว้างแสนกว้าง แต่ถ้าไปเดินวันอาทิตย์นี่คนเยอะเป็นบ้าเลย แล้วการจะไปถึงห้างก็ต้องนั่งรถเมล์ไป คิดแค่นี้ก็ไม่อยากออกไปไหนแล้วครับ ยอมตากพัดลมอยู่บ้านดีกว่า

๖. โสร่งกับเสื้อกล้ามตราห่านคู่

ถ้าเราอยู่บ้าน ไม่มีใครเห็น เราอาจนอนแก้ผ้าได้ แต่คงไม่ดีเท่าไรเพราะไปรษณีย์อาจจะมากดกริ่งเอาพัสดุมาส่ง แล้วเผลอมองเห็นsomething วิ่งโทงๆผ่านทางหน้าต่าง เพราะงั้นเราก็ต้องใส่เสื้อผ้าบ้าง หน้าร้อนบ้านใครนึกถึงผ้าขนมิงค์ผมจะแช่งให้ถูกเนรเทศไปไซบีเรีย คุณผู้หญิงก็คงใส่สายเดี่ยวดูงดงาม สำหรับผมแล้วผมเลือกใส่แบบบ้านนอกๆดีกว่า นั่นคือโสร่งกับเสื้อกล้ามตราห่านนั่นเอง

โสร่งอาจทำให้เย็นวาบๆได้ งั้นอาจจะอนุโลมเป็นกางเกงขาสั้นได้ครับ แต่เสื้อกล้ามต้องตราห่านเท่านั้น เพราะมันเป็นผ้าฝ้ายบาง ใส่สบ๊ายสบาย (ได้ข่าวว่าทุกวันนี้แพงขึ้นเรื่อยๆ) เชื่อผมเถอะว่าต่อให้เป็นหนุ่มวัยรุ่นหน้าตาดีแค่ไหน ลองมาแต่งแบบนี้แล้วนั่งเก้าอี้หวายอ่านหนังสือพระเครื่อง คุณก็หมดหล่อเป็นลุงได้เหมือนกัน

อ๊ะ.... แต่มันเย็นดีออกนะครับTAT

๗. ตุ่มน้ำ

น้ำในตุ่มเป็นน้ำที่เย็นที่สุด ไม่นับตู้เย็นนะ เวลาร้อนๆถ้าอาบน้ำจากตุ่มจะสดชื่นมาก อย่าไปนึกภาพผมใส่ชุดเหมือนเมื่อกี้แล้วยืนอาบจากตุ่มใต้ต้นหูกวางอีกล่ะลุงเข้าไปใหญ่แล้ว ถ้าอาบจากฝักบัว เป็นไปได้ว่าน้ำที่ส่งมาจากท่อจะถูกทำความร้อนด้วยแสงแดด ทำให้เวลาเราอาบได้อารมณ์เหมือนเปิดเครื่องทำน้ำร้อน แล้วจริงๆความรู้สึกที่น้ำห่าใหญ่ๆราดตัวผ่านเราไปมันสะใจกว่าสายน้ำจากฝักบัวเยอะ.... แต่ตุ่มน้ำก็กลายเป็นตุ่มนรกได้เมื่อฤดูหนาวมาเยือน....

๘. กระดิ่ง

ที่ตจว.ผมจะเห็นรถเข็นขายของเซรามิคอย่างแจกัน หรือกระดิ่งที่แขวนแล้วมีเสียงดังมิ๊งๆ แต่พอมากทม.ไม่นักเจอ(จริงๆอยากได้ไว้แขวนบ้านสักอัน)

ผมว่าเสียงกระดิ่งมิ๊งๆในหน้าร้อนมันเป็นเหมือนเสียงนกร้องกลายๆครับ และทำให้รู้สึกเย็นใจทั้งๆที่วันร้อนจัดได้ด้วย อาจจะเหมือนญี่ปุ่นเกินไป แต่ผมไม่ได้ตามอย่างญี่ปุ่นหรอก บ้านเราเองก็แขวนไอ้มิ๊งๆนี่มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว (บางบ้านแขวนปลาปักเป้าสตั๊ฟฟ์ ซึ่งก็จะดีถ้าเขาแขวนสูงๆเพราะมันทิ่มหัวผม)

กระดิ่งมิ๊งๆเหมาะกับฤดูร้อน เพราะในฤดูพายุเข้า กระดิ่งจะดังถี่จนหนวกหูแทน และถ้าลมพัดแรงๆมันอาจหลุดลงมาโดนหัวเจ้าของบ้านได้

๙. ว่าว

ตบท้ายด้วยเรื่องที่เศร้านิดหน่อยครับ

ความทรงจำผมย้อนไปถึงตอนอยู่อ.เขาสวนกวาง จ.ขอนแก่น ตอนอายุได้สักแปดขวบ มันจะมีลานโล่งๆหน้าสถานีรถไฟ(เป็นไม้ทั้งหลัง บ้านนอกมากๆ) ที่นั่นพ่อพาผมไปเล่นว่าวในหน้าร้อนประจำ ราวๆห้าโมงเย็น บรรยากาศสงบๆของท้องทุ่งบ้านนอกกับพ่อและลูกชายเล่นว่าวกัน มันเป็นเรื่องที่มีความสุขในแบบเรียบๆ และผมถวิลหามากๆ โดยเฉพาะเมื่อวันเวลาผ่านไป และผมต้องเข้ามาอยู่ในเมือง

จริงๆ ฤดูเล่นว่าวมันต้องต้นฤดูหนาว แต่ผมกับพ่อเคยเล่นกันในฤดูร้อนมากกว่า ว่าวตอนนั้นเป็นรูปนก ทำจากผ้าสีสดๆ นั่นก็ถือว่าทันสมัยมากแล้วครับ(ในสมัยนั้นนะ)

คิดขึ้นมาแล้วผมก็โหยหาอดีต ถึงแม้ทุกวันนี้ผมจะอยู่มหาลัยที่ใกล้สนามหลวงมากๆ แต่ผมก็เห็นคนเล่นว่าวน้อยลงทุกทีๆแล้ว หลายครั้งที่ผมเดินข้ามสนามหลวงจะไปขึ้นรถที่หน้าศาลฎีกา แล้วมองท้องฟ้าสีชมพูจางๆตอนเย็น และคิดกับตัวเองว่า.. ทุกวันนี้อะไรหลายๆอย่างมันเปลี่ยนไป... ว่าวที่สนามหลวงเหลือน้อยเหลือเกิน ฉากหลังที่เป็นวัดพระแก้วยังคงอยู่ แต่สนามหลวงก็ไม่ใช่สนามหลวงเดิม สิ่งที่ผู้คนสมควรให้ความสำคัญกลับถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา...

น่าเศร้าดี

แต่ตอนนี้ที่ร้อนฉ่าคือNotebook เครื่องนี้แหละครับ มองออกไปข้างนอก แดดกับฝุ่นจ้าเชียว แต่ฤดูร้อนมันก็มีอารมณ์และบรรยากาศของมัน ที่บางครั้งผมมองๆไปก็ชอบมันเหมือนกัน

ทุกสิ่งมีสเน่ห์ของมัน