Evan Yzac อีกาพญายม -- ไปไม่กลับ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้น

อย่าคิดลึกนะเฟ้ยครับ ไอ้อาวุธของอีวานน่ะ แหม ผมคงไม่เอาพัฒนาการ"อาวุธของผม"มาให้ยลโฉมหรอก บล็อกนี้สุภาพสตรียิ่งเข้าเยอะๆอยู่ด้วย

ทุกคน- ตูยังไม่คิดอะไรเลย แกน่ะแหละคิดไปถึงไหนแล้ว

เข้าเรื่องกันดีกว่า เดี๋ยวไปไกลแล้วศีลขาด เท้าความเลยว่าตั้งแต่ผมเข้ามาสิงสู่ ณ บอร์ด All-Final ผมก็ผ่านมือชาย เอ๊ยยยยย ผ่านฟิคมาหลายเรื่องมาก และแน่นอนฟิคชั่นส่วนใหญ่เป็นแฟนตาซี และแน่นอนอีกเช่นกัน เราต้องมีอาวุธประจำคาแรคเตอร์ของเรา

ก่อนที่จะพาไปดู"อาวุธของผม" (คนอ่าน- เน้นจังนะมึง เดี๋ยวตูก็จับแก้ผ้าพิสูจน์ซะนี่) นั้น ต้องบอกก่อนว่า อาวุธที่ไม่ค่อย หรือไม่เคยได้ปรากฏในฟิคผม มีอะไรบ้าง

1. ดาบ - ดาบปรากฏเป็นอาวุธผมอยู่น้อยมากๆๆๆๆๆ ที่จำได้ก็มีเรื่อง Blood Warriorนักรบเลือด ซึ่งจริงๆน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็น "นักรบเกลือ" มากกว่าเพราะดองมานานเหลือเกิน ผลงานการกำกับของซางฮี ที่ผมรับบทเป็นนักรบหนุ่มหน้าตาดี นิสัยน่ารักเหมือนตัวจริง (คนอ่าน- อ้วกกกกกก) ในเรื่องผมใช้ดาบคู่เล่มเรียวเป็นอาวุธ ส่วนนึงเพราะบทบาทของผมเป็นพวกเรียกลมเรียกฝนได้ ผมก็เลยคิดว่ามีแต่ดาบบางๆเท่านั้นถึงจะเหมาะกับลักษณะคาร์ดาบแบบนี้เรียกกันตามอนุกรมอาวุธจริงๆเรียกว่า One-Handed Sword หรือดาบที่ถือด้วยมือเดียวนั่นเอง

แต่ก็ใช้เท่านี้แหละ เนื่องจาก เอ่อ...ไอ้ดาบเล่มเรียวนี่มันให้อารมณ์ชายหนุ่มอุเก๊เหลือเกิน ผมเองก็เกลียดตัวละครแบบสำอ๊าง สำอางค์ ใช้ดาบเล่มบางๆหน้าตาเอ๊าะๆเสียด้วย (โดนคาร์โปรดใครอย่าว่ากันนะ) แถมไอ้ดาบเล่มเรียวนี่เกร่อฟิครับสมัครมากเลยเป็นอาวุธที่ไม่นิยม

มีอีกอันที่ช่วงนึงเคยคิดจะใช้คือดาบแบบยุโรป หรือที่เขาเรียกว่าดาบอังกฤษ(Rapier) ที่ผมชอบเพราะผมศึกษาศิลปะการใช้ดาบแบบนี้แล้วพบว่ามันเท่และรวดเร็วดี แต่ก็อีกนั่นแหละ ผมเจอคาร์เกลื่อนกลาดที่ใช้ดาบแบบนี้แถมเป็นคาร์สำอางค์ๆ ผมขี้เกียจซ้ำเลยเลิกใช้ไป

นี่แหละ Rapier

อีกตระกูลหนึ่งที่เคยใช้คือกระบี่ เป็นกระบี่จีนมีพู่ห้อย ใช้เพราะตอนนั้นคาแรคเตอร์อำนวย (มันเป็นคนจีน) จำได้ว่าสมัครฟิคเร็วๆนี้เอง แต่ผมไม่ชอบกระบี่เท่าไรเพราะมันให้อารมณ์เปราะบางแถมจะไปเหมือนทั่นจั่นเจาเสียอีก อ้อ แต่จริงๆแล้วการรำกระบี่เป็นสิ่งที่ผมชอบมากเลยนะครับ

2.ไม้เท้าเวทย์- ผมจำได้ว่าใช้ไม้เท้าเวทย์ครั้งเดียวจริงๆ เหตุเพราะผู้แต่งฟิคกำหนดอาวุธไว้ ไม่งั้นให้ตายไอ้อีวานก็ไม่ถือไม้เท้า(ผมเป็นสายลุยน่ะ ไม่เหมาะกับสายยิงเวทย์หรอก) รายละเอียดนอกนั้นไม่มีอะไรมาก เพราะลืมไปแล้ว

3. ดาบซามูไร -เมื่อก่อนผมมีอคติกับซามูไรมากๆ หลังจากผ่านชีวิตวัยหื่น เอ๊ย วัยหนุ่มมา และได้เรียนรู้วิถีแห่งเซ็นและบูชิโด ผมกลับหลงใหลในเสน่ห์ศิลปะการใช้ดาบซามูไรมาก และชอบปรัชญาคุณธรรมของเขา (ตอนนี้เริ่มอยากเรียนเคนโด้แล้วครับ ติดแต่ค่าชุดเคนโด้แพงสาด) ตอนนี้ผมมองการคาดดาบซามูไรเป็นความใฝ่ฝันไปเสียแล้ว หลายๆครั้งผมอยากใช้ดาบประเภทนี้เป็นอาวุธให้คาร์ผม แต่นี่ก็เป็นอาวุธอีกแบบที่"เกร่อ"ฟิคยิ่งนัก ไม่เชื่อท้าไปดูฟิครับสมัครบอร์ดไหนๆก็ต้องมีโผล่ดาบซามูไรแถมโผล่ไม่ต่ำกว่า2คนด้วย ไอ้อีวานผู้ไม่ชอบซ้ำใครเลยไม่เลือกใช้เลย

จบ Introduction แล้ว ใครจับได้มั่งว่าผมพูดอะไรไป ...ไม่ได้เลย เอาเหอะ สิ่งที่จะเห็นต่อไปนี้ที่จริงแล้วมันมาจากการที่ "ผมไม่ชอบซ้ำใคร" นั่นแหละ อาวุธของคาร์ถึงได้เปลี่ยนไปเรื่อยๆๆๆ ทั้งๆที่บางครั้งผมเองริเริ่มใช้ก่อนด้วยซ้ำแล้วชาวบ้านก็มาตามผม แต่ตูข้าต้องเป็นหนึ่งในตองอู เป็นยอดพธูในหงสาวดี เพราะฉะนั้นใครมาซ้ำกู กูหนี เป็นการหนีที่มีศักดิ์ศรีเพื่อธำรงปัจเจกของตนเองไว้ เว่อร์ไปนั่น... สรุปก็คือไม่ชอบซ้ำใครและไม่ชอบให้ใครมาซ้ำ ใครรู้จักผมดีจะรู้ว่าเคยมีกรณีที่มีคนสมัครคาร์+อาวุธมาคล้ายๆผมแล้วผมโวยจนร่ำๆจะ PM ไปเสียบหัวมัน นั่นแหละผมล่ะ

ว่าเข้าไป จดหมายเหตุเชี่ยอะไรพล่ามมาหน้ากว่ายังไม่เข้าเรื่อง เหมือนพล่ามเรื่องนายกองสุกี้แต่หลุดไปที่ลูกชิ้นปลา MK ถ้ากรุงรัตนโกสินทร์แตกงานนี้โทษทักษิณเอาเองอย่ามาโทษจดหมายเหตุผมล่ะ เอ้า เข้าเรื่อง!

13 พัฒนาการอาวุธของอีวาน

(ใส่ไปงั้นแหละเลข 13 มันฟังแล้วเท่ดี จริงๆมีเท่าขี้เล็บตั๊กแตน)

เคียว (Scythe ตามกันดั้มอ่าน ไซท์ อย่าไปเชื่อ มันอ่าน ซีธ)

เคียวเป็นอาวุธแรกเลยที่ผมใช้ จำได้ว่าใช้สมัครฟิคของจิมมินี่ที่ชื่อ Hina School ซึ่งเขียนได้ดีมากๆๆ และเป็นฟิคแรก และฟิคเดียวที่อีวานรับบทหนุ่มชั่ว มาดยมทูต ก่อนจะผันบทเป็นหนุ่มมาดเซอร์แบบนิ่งๆและเป็นคนดี ผมน่ะมีฟิคส่วนตัวที่คาร์ใช้เคียวอยู่แล้ว แต่ปรากฏว่าพอมาในบอร์ด ผ่าง!! เคียวเต็มไปหมดเลย ท่าทางคนอยากเป็นยมทูตกันมาก แน่นอน ในเมื่อมันซ้ำ ผมก็เลยทิ้งอาวุธนี้ไป ปัจจุบันอาวุธเคียวก็ยังเป็นที่นิยม ทั้งๆที่อยากบอกว่า ยมทูตน่ะ..ไม่งดงามอย่างที่คิดกันหรอกนะน้อง

ธนู (Bow)

ต่อจากเคียวก็เป็นธนู ไอ้นี่ก็มาจากนิสัยของผมนั่นแหละ ผมเป็นคนที่ประกาศต่อหน้าเพื่อนว่า "ถ้าให้เลือกใช้อาวุธโบราณ ผมจะเลือกธนู" ตั้งแต่ก่อนที่LOTR จะเข้ามาอีก แล้วมันอะไรก็ไม่รู้ พอผมตั้งมั่นของผมมันต้องมีเหตุมาซ้ำทุกที ผมเป็นคนชอบใช้ธนูจริงๆไม่เกี่ยวกับเลโกลัสเลย ผมมองว่าศาสตร์แห่งธนูเป็นความแม่นยำที่ต้องอาศัยสมาธิมาก และการใช้อาวุธแบบนี้ซัพพอร์ตเพื่อนจากแนวหลังนี่ โคตรเท่ครับ!!(สมัยผมเล่นMU ผมก็เล่นเอลฟ์ ตอนเล่นแร็กผมก็เล่น Bardเอ้า ดูกันเลยว่าผมรักธนูจริงแค่ไหน ไม่เหมือนพวกตามกระแสหรอกเฟ้ย.... ขออนุญาตพาดพิงชาวบ้าน แหะๆ) ที่สำคัญที่ผมชอบธนูมาจากการที่ผมคลั่งไคล้วัฒนธรรมแบบอินเดียแดงด้วยสรุปเรื่องราว พอผมใช้ธนูก็พอดีกับช่วงกระแสLOTR ภาค 2โอละพ่อหนอเจ้า คนหันมาใช้ธนูกันตรึมเลย น่าเบื่อสุดๆ แล้วอีวานก็เปลี่ยนอาวุธคาร์ตัวเองไป....ด้วยความเสียดายอย่างสุดหัวใจ (เพราะผมรักอาวุธเยี่ยงธนู)

หอก, ทวน (Spear)

หอกนี่เริ่มมาก่อน ตอนนั้นสารภาพว่าไม่รู้จักจูล่งหรอก แต่หาอาวุธใหม่ แล้วก็มาลงที่หอก จำได้เลยว่าสมัครหอกครั้งแรกที่ฟิคของM2X ชื่อ Heat-H เทือกๆนี้ สมัครแล้วปรากฏว่า เฮ้ย รุ่งว่ะ ออกมาเท่แถมไม่มีคนซ้ำด้วย ก็เลยใช้หอกต่อมาเรื่อยๆ มาภายหลังพบว่าหอกนั้นมักจับแบบยกขึ้นเหมือนชาวป่าซูลูและใช้ซัดมากกว่าจะเอาไว้แทง มันออกมาไม่เท่เลย ที่ผมคิดไว้คือหอกแบบมีพู่ต่างหาก นั่งเขาขึ้นอยู่ตั้งนานถึงรู้ว่า อ้อ...นั่นเขาเรียกว่าทวน แต่ตอนแรกไม่ใช้ทวนนะ เพราะไอ้ร้อทมันเป็นคาร์ที่มีเพลงทวนคู่เป็นเอกลักษณ์อยู่ แต่หลังๆมานั้นไอ้ร้อทมันเลิกราทวนไป ประกอบกับผมดันผ่าไปอ่านสามก๊กและนับถือยอดขุนพลจูล่งขึ้นมา งานนี้เลยตัดสินใจ เอาวะ กูไม่สนแล้ว ใครจะว่าตูตามกระแสจูล่งหรืออะไรก็ช่าง คับแค้นใจมานานแล้ว ก็เลยใช้ทวนจากนั้นเป็นต้นมา

ความภูมิใจในอาวุธชนิดนี้มีสูงมาก เพราะฉะนั้นเมื่อมีไอ้บ้าคนนึงมาใช้ซ้ำ ผมเลยฉุนขาดทีเดียว

ตรีสูณ, สามง่าม (Trident)

อาวุธล่าสุดที่ผมเพิ่งจะตัดสินใจเปลี่ยนมาใช้ หลายๆคนคงยังไม่เห็นแน่ๆ ที่เลิกจากทวนมาก็เพราะว่า น่ารำคาญเสียงค่อนขอดว่าผมตามกระแสจูล่ง เรื่องแบบนี้จะมานั่งอธิบายก็ใช่ที่ แต่ความภาคภูมิของผมไม่ควรมีมลทิน ด้วยความรักในอาวุธยาวจำพวกเดียวกับหอก ผมเลยมองตรีสูณเป็นทางเลือก ซึ่งก็นับว่าเท่มาก แถมงานนี้ถ้ามีคนซ้ำผมจะแช่งให้โปเซดอนเสียบมันทิ้ง ตูไม่หนีอีกแล้วเฟ้ย ตรีสูณเป็นสัญลักษณ์ของธาตุน้ำ ซึ่งผมก็เป็นคนธาตุน้ำและรักสีฟ้าของน้ำเสียด้วย นั่นแหละเหตุผลที่ลงมาใช้ตรีสูณละ ภาพตรีสูณสวยๆรวมทั้งอาวุธอื่นๆที่กล่าวมาก็มีหรอกนะครับ แต่ไม่สามารถแสกนได้ จึงต้องเอาแบบเบ่เบ๊มาให้ดูก่อน แล้วกลับบ้านจะเอาต้นฉบับมาแสกนให้ดู รับรองตรีสูณในมโนภาพของผมงดงามทีเดียวเชียวล่ะครับ

ปิดท้ายนี้ คาดว่าหลายๆคนก็คงเจอปัญหาคาร์ชาวบ้านมาซ้ำตัวเองเหมือนผม งานนี้ถ้าผมกระแทกโดนใครไปก็...เอาเหอะ ไม่อยากตอแหลนี่ รักก็บอกว่ารัก เกลียดก็บอกว่าเกลียด แต่บางครั้งรักแต่ไม่แสดงออกก็มี อุอิ๊ว

พบกันใหม่ในจดหมายเหตุกรุงแตกฉบับที่สามครับผม