Evan

วันนี้เลิกงานแล้ว ไม่อยากกลับบ้านเลย

ตั้งแต่ตอนเช้ามีปัญหากับที่บ้าน เรื่องเงินชักหน้าไม่ถึงหลัง  โมโหให้พ่อกับแม่ไปหนึ่งยก

พยายามจะดีลกับปัญหาพวกนี้ให้ได้จริงๆ  บางครั้งก็แอบคิดว่าช่างหัวมัน เดี๋ยวแม่งก็ผ่านไปเอง แต่เจ้ากรรมนับวันมันนับเก็บกด  วันนี้เสมือนเขื่อนแตก ทุกอย่างมันทะลักออกมาพรั่กๆ 

ปรกติเราเองก็เป็นคนอารมณ์ร้อนอยู่แล้ว  มาเจอแบบนี้เข้า ลุกขึ้นกดโทรศัพท์โทรหาบ้านตอน 11 โมง  ลั่นด้วยอารมณ์ไปว่า "ถ้าแก้ปัญหานี้ไม่ได้ จะไม่กลับบ้านอีกแล้ว(ว้อย)"  

จะกลับไปทำไมในเมื่อมีแต่ปัญหาสุมหัว  พ่อแม่บริหารเงินไม่เป็น ตกงาน ใช้เงินเดือนอีวานไปพลางๆ  ก็ไม่ได้บ่นหรอกครับเรื่องให้เงินบ้าน ในเมื่อบ้านก็เลี้ยงเรามา  แต่บริหารเงินให้มันชนต้นชนปลายหน่อยได้ไหมครับเนี่ย  คนหาเงินปวดหัวจะตายอยู่แล้ววว  หาเท่าไรก็ไม่พอเนี่ย

คิดสภาพกลับบ้านไปเหมือนไปติดอยู่ในห้องขัง  ไปไหนไม่ได้  พ่อขอตังค์ แม่ขอตังค์ วันดีคืนดีก็เรียกร้องเบิกของเดือนหน้ามาใช้ล่วงหน้า  วงจรอุบาทว์ที่สุด  (หรือว่าเราขี้งกเกินไป?)

คิดวนไปวนมาทั้งวันจนไม่อยากกลับบ้าน  แทบอยากผลักภาระทั้งหมดออกไปให้พ้นๆ  อยากเอาเงินให้พ่อกับแม่สักก้อน แล้วบอกว่าดูแลตัวเองกันไป ขอไปใช้ชีวิตอิสระแล้ว

แต่ทำไม่ได้ ขืนทำอกตัญญูตายห่า   พ่อแม่ตกงานจะเอาอะไรกิน

สรุปยังไงวันนี้ก็คงต้องกลับบ้าน (จริงๆนอนออฟฟิศก็ได้ แต่ความดีในใจยังคงบอกว่า อย่าทำให้พ่อกับแม่เป็นห่วงมากไปกว่านี้เลย) แต่ไม่รู้จะกลับกี่โมงดี กลับไปก็อาจจะมีแต่คำปลอบโยน แต่ถ้าแก้ปัญหาไม่ได้ มันก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมาหรอกครับ

ไม่เคยรู้เลยว่าชีวิตคนที่อายุเท่ากันเขาเป็นยังไง  ที่แน่ๆ เขาคงไม่ได้มาแบกภาระบ้านไว้อย่างผมแน่ๆ  ยามที่สู้ไหวมันก็ย่อมยิ้มได้ หากยามที่ท้อมันก็อยากจะมีอิสระ ใช้เงินเดือนที่ตัวเองหามาเพื่อตัวเองเต็มที่ สักครั้ง 

ไอ้ที่พูดน่ะ ได้ข่าวว่าตั้งแต่ทำงานมาจนบัดนนี้ยังไม่สามารถทำได้เลย..

เครียดแล้วปวดหัว เครียดแล้วอยากพังข้าวของ เอาไม้ฟาดตู้เย็นห่วยๆที่บ้าน ทุบโต๊ะกินข้าวให้มันแยกเป็นสองเสี่ยง  โยนแก้วน้ำทิ้งลงพื้นไม่ก็ปาอัดผนังแรงๆ ต่อหน้าพ่อกับแม่  ให้รู้บ้างว่าที่ทำอยู่นี่มันอัดอั้นตันใจแค่ไหน

แต่โกรธแค่ไหนก็คงไม่กล้าทำแบบนั้น  ไม่อยากถูกนรกกินกบาลไปตลอดชีวิตนิ

ชาติ ปิ ทุกขา  การเกิดเป็นทุกข์

ไม่อยากโทษพ่อแม่ที่อุตส่าห์ให้กำเนิด แต่ว่า...

ถ้ารู้ว่าเกิดมาแล้วจะต้องทุกข์ขนาดนี้ ไม่อยากเกิดเลยจะได้ไหม?

----------------------------------------------------------------------

ขอระบายสักวันนึง

ปล. ไม่ต้องการได้ยินคอมเม้นท์ว่าลองคุยกับพ่อแม่ดีๆนะครับ  ถ้าคุยแล้วรู้เรื่อง มันคงไม่มาถึงวันนี้หรอก (ตอนนี้ปวดหัวมากมาย)